- przemijające i krótkotrwałe okresy pogorszenia jakości snu występują u co 3 Europejczyka
- wśród osób po 65 r.ż. skargi na bezsenność są jeszcze częstsze i występują nawet u 50–70% osób w tym wieku
- rytm dobowy syntezy melatoniny ulega stopniowemu spłaszczeniu wraz z wiekiem, zwłaszcza po 55. roku życia
Zła jakość snu jest powszechnie występującym problemem zdrowotnym w krajach rozwiniętych. Według aktualnych zaleceń odnośnie leczenia bezsenności, przemijające i krótkotrwałe okresy pogorszenia jakości snu występują u co trzeciego Europejczyka1.
Na bezsenność przewlekłą cierpi w Europie co 10 osoba. Wśród osób po 65 r.ż. skargi na bezsenność są jeszcze częstsze i występują nawet u 50–70% osób w tym wieku. Tak wysokie rozpowszechnienie bezsenności w krajach rozwiniętych powodowane jest nie tylko czynnikami zdrowotnymi, ale wynika także ze współczesnego mało aktywnego stylu życia, połączonego ze zbyt niską ekspozycją na światło w ciągu dnia i zbyt dużą w godzinach wieczornych i nocnych. Istotnym problemem jest również brak wiedzy w społeczeństwie na temat mechanizmów regulujących sen, zasad higieny snu i skutecznych metod radzenia sobie z bezsennością1.
Rytm dobowy syntezy melatoniny ulega stopniowemu spłaszczeniu wraz z wiekiem, zwłaszcza po 55 roku życia2
Rytm dobowy melatoniny w różnym wieku (pas ciemny – okres ciemności)3. Zbyt niski poziom melatoniny u pacjentów po 55 r.ż. może być przyczyną bezsenności z zaburzeniami zasypiania i/lub złej jakości snu, objawiającej się częstym wybudzaniem, płytkim snem.
Zbyt niski poziom melatoniny u pacjentów po 55 r.ż. może być przyczyną bezsenności z zaburzeniami zasypiania i/lub złej jakości snu, objawiającej się częstym wybudzaniem, płytkim snem.
Wybór leku do leczenia bezsenności
Leki stosowane w leczeniu bezsenności muszą spełniać szereg warunków, aby leczenie było skuteczne i bezpieczne dla pacjenta. Jest to szczególnie istotne w przypadku osób starszych, u których współistniejące choroby i stosowane w ich leczeniu leki, istotnie zwiększają ryzyko działań niepożądanych i interakcji lekowych. Obecność co najmniej dwóch schorzeń somatycznych stwierdza się u blisko 70% osób w wieku po 65 r.ż., w związku z czym osoby te często przyjmują pięć i więcej różnych leków. Obok niskiego ryzyka interakcji z innymi lekami, leki stosowane w leczeniu bezsenności muszą spełniać także następujące warunki1:
- szybkie działanie,
- skuteczna indukcja i utrzymanie snu,
- przywracanie naturalnego profilu snu,
- brak wpływu na sprawność w ciągu dnia,
- brak rozwoju tolerancji,
- brak ryzyka uzależnienia,
- brak objawów odstawiennych po zakończeniu leczenia,
- zastosowanie niezależnie od wieku,
- duża szerokość terapeutyczna.
Najczęściej zadawane pytania o zaburzenia snu po 55. roku życia
Jak często występują zaburzenia snu u osób po 55. roku życia?
Zaburzenia snu są bardzo powszechne. Przemijające problemy ze snem występują u co trzeciego Europejczyka, natomiast przewlekła bezsenność dotyczy co dziesiątej osoby. Wśród osób po 65. roku życia problem ten jest jeszcze częstszy i może dotyczyć nawet 50–70% osób.
Dlaczego wraz z wiekiem pogarsza się jakość snu?
Wraz z wiekiem zmienia się rytm dobowy organizmu, w tym wydzielanie melatoniny. Po 55. roku życia rytm jej syntezy ulega spłaszczeniu, co może utrudniać zasypianie i pogarszać jakość snu.
Czy niski poziom melatoniny wpływa na bezsenność u osób starszych?
Tak, zbyt niski poziom melatoniny może być jedną z przyczyn bezsenności u osób po 55. roku życia. Może prowadzić do trudności z zasypianiem, częstych wybudzeń oraz płytkiego, mało regenerującego snu.
Co wpływa na częstsze problemy ze snem u osób starszych?
Na pogorszenie jakości snu wpływają nie tylko zmiany biologiczne, ale także styl życia, np. niska aktywność fizyczna, niewystarczająca ekspozycja na światło w ciągu dnia oraz nadmierna ekspozycja na światło wieczorem. Znaczenie ma również współwystępowanie chorób i przyjmowanie wielu leków.
